Garmisch Partenkirchen

Gisteren hier aangekomen, zo rond de middag. Een geweldig mooie route en redelijk druk en warm. Op de eerste camping (die we gisteren hadden gebeld en gemaild, maar.... wie t eerst komt t eerst maalt) met de fingers crossed naar de receptie. Op het bordje stond met hoofdletters;  BELEGT. Goh, toch een mooie plek en naast elkaar ook nog. We moesten onszelf aanmelden maar een jongen achter ons was  niet te beroerd even te helpen. De rij voor de receptie werd langer en langer😅. 

De stroom ingeplugd en moet dan wel weer met kleingeld steeds worden bijgevuld. Soms in het donker; handig man!  Das Bargeld is wel n ding.

's Middags vergaderd over alle mogelijkheden hier; nogal veel nl en een eindje op verkenning op de fiets. Waarbij ik extra voorzichtig was omdat ik eergisteren van een talud ben gegleden en over de fiets een koprol op de steile helling had gemaakt. Beetje niet goed opletten zeg maar. Volgens Ellen nog redelijk sierlijk, zeker gezien mijn leeftijd. Dat zei ze terwijl ze zittend mijn bagagedrager vasthield met alle kracht om verder afglijden te voorkomen. Puffend, halfglijdend de fiets omhoogduwend en roepen: "Wat een geluk, ik had ook beneden kunnen liggen en verschillende heupen uit de kom gezwaaid" De schade viel uiteindelijk mee, een kapotte elleboog met een berg grind en kleine plekjes. We waren nog maar net met ons 2en op pad en ook vlot weer terug.  Eric had minder geluk: een wespensteek in zijn mond. Soms zit t mee en soms zit tegen. (dat werd uitzuigen, een soort eenmansactie zelfstandig uitgevoerd😆) 

Vandaag zouden we de Zugspitze gaan doen, maar de bewolking  gooide roet in het eten. Dinsdag schijnt het een mooie dag te worden dus dan deZugspitse gepland en morgen naar de Eibsee🥳 

Vanmiddag op de fiets naar Garmisch en vielen net onze neus in een festival. Volgens Ello het " trommelvliezenfestival" 

3000 man in klederdracht trommelend en toeterend door de straten. Ellen en ik vonden het superleuk iig. 

Door naar Partenkirchen naar de Olympische schans en er was een zipline vanaf de schans, joehoe! Klein minpuntje: trappen omhoog lopen om überhaupt te kunnen abseilen. Mijn rechterheup protesteerde al bij het aansluiten in de rij en ik kan alleen maar zeggen: luisteren naar je lijf (😇) Dus afgehaakt.

Lekker geborreld en gisteravond een tafel gereserveerd bij de bistro straks aan de rivier, bijna recht tegenover de camping; nu al zin in! 

Tuut Gea