Een ober met beperking, regen, regen, illusie, kerken en spelletjes

Een natte dag was het gisteren. Vlot een ontbijttentje gezocht. ( Hier bleken we ook al gegeten te hebben waar we de borden en bestek moesten betalen). Een alleraardigste ober. Niet erg vlot en met een ernstige beperking wat het korte termijngeheugen betrof. De eerste ronde een expresso teveel en niemand kreeg het juiste drankje voor haar neus.De tweede ronde klopten de broodjes niet, de yoghurt met en zonder granola was ook niet eenvoudig ( we kauwden ons er de kaken versleten op en de stukjes zitten nu nog ergens in de pockets)  en bij de laatste ronde stond er wederom een koffie extra op tafel. Niemand kreeg wat ze had besteld, maar we zijn de beroerdste ook niet en wisselden zelf wel even alles om. We kregen er bijna de slappe lach van. 

Het zou de hele dag regenen dus dan maar vertier voor binnen opzoeken; een boottocht leek ons niks, zo'n toeristentreintje ook niet, maar het illusion museum was alleraardigst. Vervolgens twee kerken bezocht en wat spelletjes gespeeld en naar een pizzeria om de hoek. 

Vandaag was het heerlijk weer en hebben we een fiets gehuurd. Met een oekeloetig mandje en een waanzinnig groot slot. Alsof we ons in een supercriminele stad begeven. Dat mandje was even wennen, dat was vastgeschroefd aan het frame en bewoog niet mee als je door de bocht stuurde.

Lekker door de stad en het Tivolipark getrapt. ( Over dat laatste denken Hermien en Marijke vast anders)

Tegen het eind van de middag de fietsen weer ingeleverd en streken we neer op een terras met verwarming. Uiteindelijk ook onze maaltijden daar genuttigd, maar dat was zoveel dat we de overgebleven stukken kip en schnitzel in een zakje stopten voor de zwervers die we waren tegengekomen. Vanmorgen fruit aan een zwerfster gegeven en zij was er erg blij mee. Ik stelde voor nog wat groente in een zakje te proppen: voor de vegetarische zwerver.

De eerste zwerver was niet op zijn plek en al naar huis grapten wij, dan maar naar de bushalte ; ook niemand. We liepen nog een extra rondje in het park maar geen zwerver te bekennen. We werden er erg melig van: heb je iets te delen zijn ze nergens te vinden🤣Vlakbij ons hostel kwamen we dan toch iemand tegen. Die begon een heel verhaal en ook erg warrig. We wensten hem een smakelijk eten ( 2 stukken kipfilet en een schnitzel is toch geen gekke buit) Wel is het de vraag hoeveel plezier hij van de maaltijd zal hebben omdat hij geen gebit meer had en bestek hebben we niet meegeleverd. 🙈

Spelletjes gespeeld en nu vast de tas inpakken voor de terugreis morgen. Heerlijke dagen hier gehad met skatties in het mooie Ljubljana 🤩.

Truskus

Gea.