Relax! En rap n beetje

Zo ongeveer zag onze dag eruit. 

Gisteravond heerlijk gegeten, wel in etappes, dat was wel weer jammer. Dat had allemaal te maken met de glutenvrije pizza van Ria ( geserveerd in plastic met een schaar).Die lieve serveerster kon er in ieder geval niks aan doen.

Vandaag lekker uitgeslapen en op ons dooie akkertje naar Teresa gefietst waar we wilden informeren voor morgen, waar de boot naar Corsica ( Bonifatius) zou vertrekken maar ook wat de tickets kosten. 

Na een aantal beklimmingen van de buitenste categorie uiteindelijk de vertrekplaats gevonden van de boot naar Corsica  We hebben ons verbaasd over de slechte wegbewijzering. Een oude Italiaanse mevrouw wees  met haar rechterhand de rechterkant op wijzend en in gebrekkig Engels dat we linksaf moesten. Googlemaps was er zelfs van in de harrieindewarrie.

Fijne herinneringen hebben we aan Bonifatius zo'n 22 jaar geleden met veel dierbaren🥰: onze kinderen liepen nog gewoon in een zwembroekje en Jaap en Ria hadden hun grote zodiac mee. We waren toen 3 weken op Corsica met onze gezinnen en broer en zus met aanhang. Een bezoek aan Bonifatius stond op het programma maar de wegen waren niet optimaal te noemen toendertijd en de trip zou zeker een halve dag kosten qua tijd. Als we dan nog de stad wilden bekijken en varen moesten we 2 dagen uittrekken 3 dit tripje. Eerlijkheidshalve vonden Ria en ik de hotelovernachtingen te prijzig, zodat we besloten op het strand te gaan overnachten in een baai van Bonifatius. Dat was al leuk maar de boottocht de dag erna nog leuker. Kinderen in een zwemvest gehesen en naar de onbewoonde eilandjes gevaren. Vrij vlot de eerste pech: olie op.... de kinderen roepend en zwaaiend in de boot en al snel kwam een Duitser ons te hulp. Vervolgens een heerlijke dag met zwemmen en snorkelen totdat Jaap opriep om vlot te vertrekken omdat er schuimkoppen op de golven te zien waren. Een tocht met veel water in de boot, Jaap een duikbril op omdat hij anders ook niet kon zien welke kant op te sturen en halverwege even een plek om bij te komen op een strandje. Ik weet nog dat we rillend van de kou dat strand opkwamen en mensen ons vreemd aankeken.

Vervolgens achter een andere boot naar de haven van Bonifatius gevaren en in de haven peddelend naar de plek waar onze auto's geparkeerd stonden: benzine op. Door het oog van de naald zeg maar. Welnu dat is voor onze herinnering.

De kaartverkoper vandaag de dag, van de ferrie is tevens de touwlosgooier van de boot en eentje die het erg met zichzelf heeft getroffen, Ellen en ik hebben beide een andere prijs gehoord en durfden niet nogmaals te vragen wat hij nu had gezegd. We gaan het zien morgen.

Vervolgens naar een fantastisch strandje met azuurblauw water gefietst en heerlijk gezwommen en genoten van de zon. ( onderweg hadden we allemaal een parasolletje aanges chaft en ik nog 2 hamamhanddoeken) Een drankje en terug om boodschappen te doen voor ons diner. Samen gekookt, gekletst en heerlijk gegeten. Eigenlijk heb je niet veel nodig om gewoon blij en dankbaar te zijn. 

Nu maar slapen en zien wat de dag van morgen ons gaat brengen. Trusten en Ciao, Gea