Gambia

Luisterend naar live muziek met een drankje bij 21 graden, bedenk ik me erg gezegend te zijn. 

Thuis is het wederom code geel met veel gladheid. De stress van #waarzijnmnschaatsenenzijnzewelscherp maar ook: welschaatsennietschaatsenenhoe (on)betrouwbaarishetijs maken dat het stresslevel af en toe behoorlijk was. Nou... dat... dat heb ik hier niet, hoe fijn😄.

Bij ons op de vijver is wel geschaatst terwijl de hoek om, de vijver nog open was.

Toen onze kinderen nog klein waren, een fijn fikkie met veel warme chocolademelk en kinderen in skipak en schaatsjes onder. Kinderen en een hoop vriendjes en vriendinnetjes

( Al dan niet brullend vanwege vallen met bulten op het hoofd, of enorm moeten plassen en dan met pak en schaatsen het huis in gedragen en gemaand stil te zijn omdat Eric nachtdienst had.) Tja, long time ago.

Tijdens onze eerste dag is het gelukt om niet te verbranden: ik zeg 'n award waardig.

Wel erg lollig dat we nu in het derde jaar op rij naar dit land en zelfs hetzelfde hotel gaan. Zeg maar: zo niet ons. En weet je? Het kan me niks schelen ook. We vermaken ons hier prima. Het is hier gezellig kleinschalig, het eten om van te smullen, de temperatuur heerlijk, de massage om naar uit te kijken en voldoende leesvoer en kletspraat. 

Toch dadelijk nog maar even de beentjes van de vloer, dansen is toch n heerlijke bezigheid😃.

Doeidoei en een tuut

Gea